Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα εκτινάχθηκε στο 5,4% τον Απρίλιο του 2026 και η κυβέρνηση συνεχίζει να μοιράζει «λύσεις» που μοιάζουν με «τσιρότο» σε ανοιχτή αρτηρία.
Ο εθνικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή της ΕΛΣΤΑΤ ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2025 στο 1,9%, κοντά στον στόχο της ΕΚΤ για 2%.
Μέσα σε λίγους μήνες η καμπύλη ανέβηκε στο 2,7% τον Φεβρουάριο, στο 3,9% τον Μάρτιο και έπιασε κορύφωση 5,4% τον Απρίλιο και 5,2% τον Μάιο.
Τον Ιούλιο υποχώρησε στο 3,4%. Η flash εκτίμηση της Eurostat για τον Αύγουστο φέρνει τον εναρμονισμένο δείκτη στο 3,7%.
Ένας χρόνος ακόμη που τα νοικοκυριά γίνονται φτωχότερα.Το γενικό ποσοστό κρύβει πού καίει πραγματικά η φωτιά.
Τον Ιούλιο του 2026, με γενικό ΔΤΚ στο 3,4%, η στέγαση και οι λογαριασμοί ανέβηκαν 8,8% και οι μεταφορές 7,4%.
Η εστίαση και τα ξενοδοχεία ακολούθησαν με 5,8%. Τα τρόφιμα εμφανίζονται σχεδόν στάσιμα στο 0,4% και η αναψυχή στο 1,3%.
Η εικόνα είναι σαφής:
Ακόμη κι αν κάποια προϊόντα στο ράφι έχουν σταθεροποιηθεί, το σπίτι, το ρεύμα, τα καύσιμα και η μετακίνηση συνεχίζουν να ροκανίζουν τον μισθό.
Η σημείωση της Eurostat για την ενέργεια στον εναρμονισμένο δείκτη του Αυγούστου μιλά για άνοδο 15,3%. Αυτό δεν είναι «αποκλιμάκωση».
Είναι μετατόπιση του λογαριασμού από το σούπερ μάρκετ στον μετρητή και στο βενζινάδικο.
Η κυβέρνηση απαντά με συμφωνίες τιμών, καλάθια και παροχές της ΔΕΘ.
Τα μέτρα πιάνουν ό,τι φαίνεται στη βιτρίνα και αφήνουν ανέγγιχτο ό,τι πληρώνεται κάθε μήνα χωρίς έκπτωση: Ενοίκιο, κοινόχρηστα, μετακίνηση προς τη δουλειά.
Ένα προσωρινό μείον σε επιλεγμένους κωδικούς δεν αντισταθμίζει την διψήφια σχεδόν άνοδο στη στέγη.
Ο εργαζόμενος μπορεί να δει φθηνότερο ένα προϊόν και την ίδια μέρα να πληρώσει ακριβότερο εισιτήριο, καύσιμο και λογαριασμό.
Ο στόχος του 2% έμεινε στον πίνακα ως διακεκομμένη γραμμή.
Η πραγματική γραμμή του τελευταίου έτους πέρασε πάνω από αυτόν τον πήχη από το φθινόπωρο του 2025 και δεν επανήλθε με τρόπο που να το νιώθει το νοικοκυριό.
