Η Eurostat καταγράφει την πιο απότομη πτώση ιδιοκατοίκησης της τελευταίας εικοσαετίας στην Ελλάδα!
Το 2009 το 76,4% των ελληνικών νοικοκυριών έμενε σε δικό του σπίτι. Το 2014 το ποσοστό ήταν 75,1%, το 2019, στη λήξη των μνημονίων, 75,4%.
Το 2025 έπεσε στο 69,4%. Έξι μονάδες σε έξι χρόνια, μετά από απώλεια μόλις μίας μονάδας σε ολόκληρη τη μνημονιακή δεκαετία.
Σε νοικοκυριά, το 6% μεταφράζεται σε περίπου 260.000 που το 2019 έμεναν στο δικό τους σπίτι και σήμερα δεν μένουν.
Η πρώτη κατοικία έπαψε να είναι κάτι δεδομένο όπως θεωρούνταν παλιά.
Το 2009 η Ελλάδα ήταν 12η στην ΕΕ, το 2019 13η. Το 2025 είναι 18η στις 27 χώρες της ΕΕ.
Η απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που ήταν 6,5 μονάδες το 2010 και 5,6 το 2019, έπεσε στο 0,9: 69,4% εδώ, 68,5% στην ΕΕ.
Είναι η μικρότερη απόσταση τα τελευταία 23 χρόνια.
Η χώρα δεν έγινε «ευρωπαϊκή» στον μέσο όρο επειδή ανέβηκε η Ευρώπη. Έγινε επειδή οι κάτοικοί της φτωχοποιούνται.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα μιας πολιτικής που μετράει πλεονάσματα και προσφέρει βολικές πρόωρες αποπληρωμές στους δανειστές.
Γιατί όταν η χώρα δεν παράγει πλούτο, οι κάτοικοί της δυσκολεύονται να συντηρήσουν ακόμα και την κατοικία τους.
Γιατί και το να έχει κάποιος σπίτι χρειάζεται χρήματα.
