Η αποικιακή συμφωνία που υπογράφηκε πρόσφατα μεταξύ ΗΠΑ και Βενεζουέλας θα αποδώσει έσοδα ύψους 6 τρισ. δολαρίων στην Ουάσινγκτον και μόλις 200 δισ. δολαρίων στο Καράκας!
Δηλαδή οι Αμερικανοί θα κερδίσουν 30 φορές περισσότερα από τους κατόχους των κοιτασμάτων ή αλλιώς θα έχουν κέρδη της τάξης του 2.900% περισσότερα από τα έσοδα του Καράκας!
Ο Λευκός Οίκος δημοσιοποίησε τους όρους της συμφωνίας:
Η ιδιωτική North American Blue Energy Partners (NABEP) παίρνει παραχωρήσεις 100 ετών σε 17 πεδία κοιτασμάτων με περίπου 65 δισεκατομμύρια βαρέλια αποδεδειγμένων αποθεμάτων.
Η Βενεζουέλα εισπράττει φόρους και δικαιώματα της τάξης των 200–209 δισ. δολαρίων στην πρώτη 25ετία!
Η διαφορά των δύο ποσών είναι η πολιτική ουσία της συμφωνίας.
Ο Τραμπ την παρουσίασε ως «τη μεγαλύτερη πετρελαϊκή συμφωνία στην παγκόσμια ιστορία», χωρίς κόστος για τον Αμερικανό φορολογούμενο και με «υπερδιπλασιασμό» των αμερικανικών αποθεμάτων.
Η υπηρεσιακή πρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκες τη χαρακτήρισε «ιστορική» και μίλησε για επενδύσεις άνω των 100 δισ. δολαρίων.
Τα νούμερα που έδωσε ο Λευκός Οίκος δείχνουν όμως μία τόσο άνιση κατανομή κερδών που πλέον η Βενεζουέλα σταματά να θεωρείται ανεξάρτητη και ισότιμη χώρα και εκπίπτει στο επίπεδο της αποικίας.
Η NABEP παραχωρεί στο αμερικανικό Office of Strategic Capital μερίδιο 35% στη μητρική εταιρεία.
Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αποκτά δικαίωμα αγοράς, σε τιμή κόστους, του 20% της παραγωγής από τα σημερινά και τα μελλοντικά πεδία της εταιρείας, με δικαίωμα πρώτης προτίμησης στο υπόλοιπο 80%.
Οι ΗΠΑ έχουν βέτο στον διορισμό διοικητικών συμβούλων, οι περισσότεροι από τους οποίους πρέπει να είναι Αμερικανοί πολίτες.
Η συμφωνία διέπεται από αμερικανικό δίκαιο και υπάγεται σε αμερικανικά δικαστήρια.
Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, είναι έλεγχος περίπου του 55% της πραγματικής παραγωγής της κοινοπραξίας.
Τα 65 δισ. βαρέλια αντιστοιχούν σε περίπου το ένα πέμπτο των συνολικών αποθεμάτων της Βενεζουέλας, που υπολογίζονται κοντά στα 303 δισ. βαρέλια, τα μεγαλύτερα στον κόσμο.
Ξεπερνούν τα αποδεδειγμένα αποθέματα των ίδιων των ΗΠΑ, περί τα 46 δισ. βαρέλια.
Αν αποτιμηθούν σε σημερινές τιμές αγοράς, το απόθεμα πλησιάζει ή ξεπερνά τα 5–6 τρισ. δολάρια. Το Καράκας κρατά, με βάση τους δημόσιους υπολογισμούς της Ροντρίγκες, περίπου 19 δολάρια το βαρέλι σε φόρους και δικαιώματα, με κατώτατο royalty 16% και φόρο εισοδήματος 34%.
Το υπόλοιπο της αξίας πηγαίνει στον έλεγχο, στην αγορά σε κόστος και στα μερίσματα της αμερικανικής πλευράς.
Μετά την ανατροπή και την απαγωγή και την σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο τον Ιανουάριο, η νέα υπηρεσιακή κυβέρνηση της Βενεζουέλας λειτουργεί ως «πληρεξούσια» των Αμερικανών. Άλλωστε δεν υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι η απαγωγή Μαντούρο δεν ήταν «inside job» (εσωτερική δουλειά).
Η Ουάσινγκτον εξασφαλίζει μακροχρόνια «δεξαμενή» υδρογονανθράκων δίπλα στις ακτές της, σε μια περίοδο που ο πόλεμος με το Ιράν και η αναταραχή στα Στενά του Ορμούζ έχουν δείξει πόσο εύθραυστες είναι οι ροές από τη Μέση Ανατολή.
Μέρος του αργού προορίζεται για τα στρατηγικά αποθέματα, που έχουν πέσει κοντά σε χαμηλό 44 ετών, και για τις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων.
Το ερώτημα δεν είναι αν θα μπουν αμέσως εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα στην αγορά. Η υποδομή της Βενεζουέλας είναι κατεστραμμένη και η ανάκαμψη θέλει χρόνια και δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε επενδύσεις.
‘Οπως και να έχει μία τέτοια συμφωνία είναι πολύ δύσκολο να διατηρηθεί καθώς τέτοιες ανισότητες και αδικίες πάντα στο τέλος καταλήγουν σε εξεγέρσεις και ανατροπές.
Γιατί ο λαός της Βενεζουέλας ζει σε άθλιες συνθήκες και οι κάτοικοι της χώρας βλέπουν ότι η ανατροπή του Ν.Μαδούρο δεν θα αλλάξει απολύτως τίποτα καθώς θα συνεχίσουν να βιώνουν την ίδια αθλιότητα ίσως και χειρότερη.
Τουλάχιστον με τον Μαδούρο ήταν ανεξάρτητη χώρα…
