Ένα βίντεο που έρχεται ξανά στην επιφάνεια αποκαλύπτει με τον πιο γυμνό και κυνικό τρόπο την πραγματική φιλοσοφία με την οποία η σημερινή κυβέρνηση αντιμετωπίζει την προστασία του φυσικού πλούτου της χώρας.
Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, σε μια δήλωση που προκαλεί αλγεινή εντύπωση, εμφανίζεται να αποδέχεται ως αναπόφευκτο πεπρωμένο την καταστροφή των ελληνικών δασών, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «κάποια στιγμή θα καούν τα δάση» και προσθέτοντας με αφοπλιστική άνεση ότι «θα λέμε μετά άλλα πράγματα».
Η αναφορικά απλή αυτή πρόταση δεν συνιστά τίποτα λιγότερο από μια έμμεση, πλην σαφέστατη, ομολογία αποτυχίας.
Το πολυσυζητημένο «επιτελικό κράτος», το οποίο διαφημίστηκε ως ο σύγχρονος, τεχνοκρατικός μηχανισμός που θα οργάνωνε την πολιτική προστασία και θα θωράκιζε τη χώρα απέναντι στις ακραίες κρίσεις, αποδεικνύεται στην πράξη ένας αδειανός σκελετός.
Όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός προεξοφλεί την καταστροφή αντί να εγγυάται την πρόληψη και την αποτροπή της, το μήνυμα προς τους πολίτες είναι ξεκάθαρο: το κράτος σηκώνει τα χέρια ψηλά.
Πρόκειται για μια συστηματική προσπάθεια κανονικοποίησης της καταστροφής.
Μετατοπίζοντας το αφήγημα από την πρόληψη στην αμετάκλητη βεβαιότητα της στάχτης, η κυβέρνηση επιχειρεί να απεκδυθεί των πολιτικών και διοικητικών της ευθυνών.
Η απώλεια εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων δάσους, περιουσιών και σπιτιών παρουσιάζεται ως μια νομοτελειακή φυσική εξέλιξη, ένα μοιραίο γεγονός για το οποίο κανείς δεν ευθύνεται.
Η φράση «θα λέμε μετά άλλα πράγματα» υποδηλώνει μια κυνική μετάθεση της συζήτησης στο «μετά», επενδύοντας στη λήθη και την επικοινωνιακή διαχείριση της επόμενης μέρας, επιρρίπτοντας την ευθύνη σε όσους κατηγορήσουν την ανικανότητα της κυβέρνησης.
Το κρίσιμο ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: Πρόκειται για εγκληματική ανικανότητα ή για επικίνδυνη αφέλεια;
Κάθε καλοκαίρι η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τα ίδια δομικά κενά:
- Έλλειψη επαρκών και σύγχρονων εναέριων και επίγειων μέσων πυρόσβεσης.
- Δραματικές ελλείψεις σε μόνιμο προσωπικό της Πυροσβεστικής.
- Ανύπαρκτα έργα δασικής προστασίας και καθαρισμών κατά τη χειμερινή περίοδο.
- Πλήρης απουσία σχεδιασμού πρόληψης και ενίσχυσης της Δασικής Υπηρεσίας.
Όταν γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι τα δάση θα καούν, αλλά επιλέγεις να μην επενδύσεις έγκαιρα και ουσιαστικά στις υποδομές πρόληψης και κατάσβεσης, τότε η παράλειψη αυτή παύει να είναι αφέλεια και μετατρέπεται σε συνειδητή πολιτική επιλογή.
Η επίκληση της κλιματικής κρίσης δεν μπορεί να χρησιμοποιείται πλέον ως μόνιμη δικαιολογία για την κρατική αδράνεια.
Οι Έλληνες πολίτες δεν ζητούν επικοινωνιακές δικαιολογίες ούτε πρωθυπουργικές προφητείες καταστροφής.
Απαιτούν ένα σοβαρό, οργανωμένο και εξοπλισμένο κράτος που θα προστατεύει τη ζωή, τις περιουσίες και το φυσικό περιβάλλον της πατρίδας μας.
