Ένα είναι το ερώτημα που κυριαρχεί σε κάθε γωνιά του πλανήτη και αυτό είναι το πώς κατέρρευσε η αμερικανική αρχιτεκτονική ασφαλείας στον Κόλπο.
Η απάντηση είναι απλή: Η αμερικανική αλαζονεία είναι η αιτία.
Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την διακοπή της επιχειρήσεως «Ελευθερία» αμέσως μετά το νέο ιρανικό πλήγμα σε φορτηγό πλοίο, αυτή την φορά γαλλικής ιδιοκτησίας, καθώς αποκαλύφθηκε για ακόμα μία φορά πως το αμερικανικό Ναυτικό δεν μπορεί να παράσχει την προστασία την οποία ευαγγελίζονταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ.
Μάλιστα για να αποφύγει να εμφανιστεί πως τα «μαζεύει» υποστήριξε το αφήγημα πως βρίσκεται «κοντά σε συμφωνία με το Ιράν»!
Για τον σκοπό αυτό, ακόμα και το φίλα προσκείμενο στον Τραμπ αμερικανικό δημοσιογραφικό μέσο, το «Αxios», έσπευσε να υποστηρίξει αυτή την «ερμηνεία».
Η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική. Όντως ο Τραμπ σκέφτεται να προχωρήσει σε συμφωνία με το Ιράν αλλά αυτό που αποφεύγει να πει ο ίδιος και το επιτελείο του είναι ότι αυτή θα έχει την μορφή θέλει η Τεχεράνη.
Το ίδιο το «Axios» το παραδέχεται στο ρεπορτάζ του.
Όπως αναφέρει στον Λευκό Οίκο εκτιμάται ότι είναι κοντά μια συμφωνία «μιας σελίδας» με το Ιράν για το τέλος του πολέμου στη Μέση Ανατολή και τον καθορισμό ενός πλαισίου για διαπραγματεύσεις όσον αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.
Κατά το ίδιο δημοσίευμα οι ΗΠΑ αναμένουν τις απαντήσεις του Ιράν τις επόμενες 48 ώρες, προσθέτοντας ότι «αυτή ήταν η πιο κοντινή απόσταση που είχαν οι δύο πλευρές σε μια συμφωνία από την έναρξη του πολέμου».
Το Axios υποστηρίζει ότι η συμφωνία θα περιλαμβάνει:
τη δέσμευση του Ιράν σε μορατόριουμ για τον πυρηνικό εμπλουτισμό,
τη συμφωνία των ΗΠΑ να άρουν τις κυρώσεις τους και να απελευθερώσουν δισεκατομμύρια «παγωμένα» ιρανικά κεφάλαια,
και την άρση των περιορισμών σχετικά με τη διέλευση μέσω των Στενών του Ορμούζ
Κατά το δημοσίευμα το μνημόνιο κατανόησης θα αφορά 14 σημεία και για την ώρα προβλέπει τέλος του πολέμου και έναρξη περιόδου 30 ημερών για διαπραγματεύσεις που θα οδηγήσουν σε λεπτομερή συμφωνία για τα Στενά του Ορμούζ, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και την άρση κυρώσεων από τις ΗΠΑ.
Δεν αναφέρεται πουθενά η εκχώρηση του εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν!
Στο Ιράν θεωρούν ένα τέτοιο ενδεχόμενο εκχώρηση της εθνικής τους κυριαρχίας.
Η άρση των κυρώσεων κατά της Τεχεράνης θα εκτοξεύσει κυριολεκτικά την οικονομία της κάτι το οποίο οι κυβερνώντες θα μπορέσουν να το «πουλήσουν» ως μεγάλη νίκη (και είναι) στο εσωτερικό του Ιράν.
Και δεν έχει ακόμα ξεκαθαριστεί τι θα γίνει με τις αποζημιώσεις που ζητάει η Τεχεράνη για τις ζημιές που υπέστη το Ιράν από την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση.
Φυσικά αν οι ΗΠΑ δώσουν αποζημιώσεις το γόητρό τους θα καταρρακωθεί ολοκληρωτικά και μπορούν να το αντισταθμίσουν αυτό με την άρση των κυρώσεων (που θα φαίνεται ως όρος μίας «επιτυχημένης» συμφωνίας).
Όπως παραδέχεται άλλωστε το αμερικανικό ΜΜΕ, θα υπάρξει περαιτέρω διαπραγμάτευση.
Η εικόνα που δίδεται είναι περισσότερο το πως θα φανούν οι ΗΠΑ ότι απεμπλέκονται από τον Κόλπο κρατώντας την αξιοπρέπειά τους.
Η αλαζονεία λοιπόν, του ίδιου του Τραμπ, του επιτελείου του και των Αμερικανών γενικότερα τους είχαν οδηγήσει να πιστεύουν πως όπως εύκολα κέρδισαν τον έλεγχο στην Βενεζουέλα, το ίδιο απλά θα το έκαναν και στο Ιράν.
Αντίθετα προέκυψε ένας πόλεμος ο οποίος έχει εξαντλήσει τον Αμερικανό πρόεδρο (και τις ΗΠΑ) όπως φαίνεται και στο παρακάτω βίντεο όπου δεν χαιρετάει ως οφείλει τον Πεζοναύτη που υποδέχεται το ελικόπτερό του λόγω της κούρασής του (σε αυτά ο Τραμπ ήταν πάντα τυπικός).
Στο Ιράν δεν υπήρχε μία ομάδα προδοτών που να βοηθούσε και να αναλάμβανε τον έλεγχο της χώρας για λογαριασμό των ΗΠΑ, όπως είχε γίνει στην Βενεζουέλα.
Η χώρα είναι «στεγανή» και φυσικά δεν υπήρξε καμιά εξέγερση της ιρανικής κοινωνίας.
Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί, ότι κι αυτά που διέδιδαν αμερικανικά, δυτικά και ελληνικά ΜΜΕ περί, εξέγερσης της ιρανικής κοινωνίας, τον Ιανουάριο και ότι ο ιρανικός λαός ήθελε αλλαγή του καθεστώτος, δεν ίσχυαν ποτέ.
Οι λεγόμενοι «εξεγερμένοι» στην πλειοψηφία τους ήταν Κούρδοι και όχι Ιρανοί.
Και όλοι ξέρουν την σχέση των Κούρδων με ΗΠΑ και Ισραήλ.
Αυτό άλλωστε αποδείχτηκε εν τοις πράγμασι κατά την διάρκεια του πολέμου.
Οι Ιρανοί στήριξαν την κυβέρνησή τους είτε την συμπαθούσαν είτε όχι.
Όλα αυτά τα είχε πει το pronews.gr, το οποίο ανέφερε πως το Ιράν ήταν πολύ «μεγάλη μπουκιά» για να «φαγωθεί» από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Αποδείχτηκε μάλιστα ότι παρά την εξόντωση της άμεσης ηγεσίας του είναι απόλυτα λειτουργικό και οι επάλληλοι κύκλοι εξουσίας, ανέλαβαν τα όποια κενά με απόλυτα ικανοποιητικό τρόπο.
Γιατί όλοι τους είναι προσηλωμένοι σε έναν κοινό σκοπό και εργάζονται για αυτόν με πειθαρχία.
Δεν υπήρξαν διαφωνίες, και αν υπήρξαν εκφράστηκαν εκείνη τη στιγμή και στη συνέχεια όλοι ακολούθησαν το κοινό σχέδιο.
Είτε αρέσει είτε όχι, το Ιράν δίδαξε πως να αντιμετωπίζεται ακόμα και μία υπερδύναμη όπως οι ΗΠΑ.
Μέχρι τώρα, σχεδόν όλες οι χώρες του πλανήτη, μόνο στην ιδέα ότι οι ΗΠΑ θα στρέφονταν στρατιωτικά εναντίον τους, ήταν έτοιμες να παραδοθούν.
Ελάχιστοι περίμεναν μία τέτοια αντίσταση από το Ιράν και έναν τόσο ρεαλιστικό τρόπο σκέψης (ακόμα πιο παράδοξο καθώς το καθεστώς θεωρείται θεοκρατικό και όμως επέδειξαν ευρύτητα σκέψης και ανάληψη πρωτοβουλιών).
Υπάρχει και ένα πιο γενικό συμπέρασμα πως η Δύση έχει μείνει στάσιμη στις ιδεοληψίες της ενώ οι «υπόλοιποι» έχουν εξελιχθεί και έχουν ανακαλύψει νέους «δρόμους» διακυβέρνησης και διαχείρισης των κρίσεων.
