γράφει ο Κώστας Παπαδόπουλος

- ΣΗΜΕΡΑ το μυαλό μου έκανε "στάση" σε δύο γεγονότα, τα οποία αφορούν τη Δικαιοσύνη: Το ένα αφορά τη σύλληψη του πρώην πρίγκιπα Άντριου, σε ένα από τα σπίτια του στο Λονδίνο, για τη σχέση του με τον Τζέφρι Επστάιν. Το άλλο αφορά την απόφαση του Εφετείου για τον π. Αντώνιο της "Κιβωτού του Κόσμου". Και τα δύο έχουν να κάνουν με τη Δικαιοσύνη και τις Δικαστικές της Αποφάσεις. Στο Λονδίνο, η Δικαιοσύνη αντιμετώπισε τον Άντριου ως έναν κοινό θνητό, ως ένα άτομο ίσο με όλους απέναντι στους νόμους. Συνελήφθη στην οικία του και κρατείται σε κελί σαν όλα τ' άλλα χωρίς καμία ειδική μεταχείριση. Ο δε βασιλιάς-αδερφός του, Κάρολος, δήλωσε πως "ο νόμος πρέπει ν' ακολουθήσει την πορεία του". Όλα δηλαδή όπως πρέπει, όλοι ίσοι απέναντι στους νόμους! Ούτε κυβέρνηση, ούτε ο ίδιος ο βασιλιάς, διανοήθηκαν πως θα μπορούσαν να παρέμβουν στο έργο της Δικαιοσύνης...

- ΣΤΗ δική μας χώρα όμως αυτά δεν είναι καθόλου αυτονόητα. Το γνωρίζουμε άλλωστε όλοι μας πως η δική μας Δικαιοσύνη δείχνει να μην είναι ανεξάρτητη. Τους "μεγάλους" τούς καλύπτει απόλυτα το άρθρο 86 του Συντάγματος αλλά και για εκείνους που δεν τούς καλύπτει, όλους τους άλλους δηλαδή, οι δικαστικοί λειτουργοί δεν αφήνονται ελεύθεροι ν' ασκήσουν το λειτούργημά τους. Για όσους έχουν "μπάρμπα στην Κορώνη", ξέρουν πως όλο και κάποιος θα παρέμβει στο εργο τους, οπότε "γενηθείτω το θέλημά του"!...

- ΣΤΗ δεύτερη περίπτωση που έκανε "στάση" σήμερα το μυαλό μου, δηλαδή, την περίπτωση του πατρός Αντωνίου, εκείνο το οποίο μου έκανε εντύπωση, ήταν οι περισσότερες κατηγορίες στο Εφετείο απ' ό,τι στο Πρωτοδικείο και, ως εκ τούτου, η μεγαλύτερη ποινή! Η οποία είναι 9,5 έτη, εξαγοράσιμη με 10 ευρώ την ημέρα, δηλαδή στις 60.000 ευρώ συνολικά! Τα οποία δεν έχει ο πάτερ και ζητάει βοήθεια απ' τους συνανθρώπους! Με παραξένευσε τούτο, το ότι δηλαδή στο Εφετείο σχεδόν πάντα μειώνονται οι ποινές και γι' αυτό προσφεύγουμε σε αυτό. Επομένως κι εδώ κάτι έγινε, είτε πρωτόδικα, είτε σε δεύτερο βαθμό, δε γίνεται αλλιώς. Και το σίγουρο είναι πως εμείς οι πολίτες τώρα, θα χωρισούμε στα δύο και πάλι: Στους υποστηρικτές του π. Αντωνίου (συκοφαντίες κλπ) και τους άλλους που έχουν τη γνώμη πως τα καταγγελλόμενα γι' αυτόν ίσχυαν εξαρχής και άρα καλώς καταδικάστηκε! Εάν είχαμε εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, σίγουρα θα σεβόμασταν την κρίση της και δε θα σχολιάζαμε καν τις Αποφάσεις της, δεν την έχουμε όμως...